حوزه حرفه ای در کنار حوزه تحصیلات دانشگاهی از اهمیتی به مراتب بیشتر به لحاظ توسعه رشته ای برخوردار می باشد. هدف از این نوشتار، ارائه دادن ایده ها و راهکارهایی برای افزایش تطابق پذیری دانشجویان رشته های حرفه مبنا، هنگام مواجه با بازار کارحرفه ای است. رشته طراحی شهری به عنوان مثال در این مقاله مورد مداقه قرار می گیرد. از آنجا که بستر وقوع تحولاتی همچون جهانی شدن و تکنولوژی دیجیتالی، همانند سایر حوزه های دانشی مرتبط با محیط مصنوع، برای نخستین بار در عرصه عملی فراهم می گردد، از این رو دانش عملی نسبت به دانش نظری از اولویت بیشتری در رشته های حرفه مبنا همچون طراحی شهری و معماری برخوردار است. این موضوع یعنی تداوم یادگیری دانش عملی پس از فارغ التحصیل شدن دانشجویان، واجد اهمیت ویژه ای برای موفقیت کار حرفه ای می باشد و در شرایط کنونی در بسیاری از کشورهای درحال توسعه از جمله ایران، فقدان آن به روشنی مشهود است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که از طریق بکارگیری آموزش کار مبنا، می توان توانایی تطابق پذیری افراد را در مواجهه با ماهیت مبهم و نظریه ساز حوزه حرفه ای، تقویت و ارتقا بخشید.